RobIII

Ik heb in mijn carrière de nodige websites opgeleverd, van klein tot groot, van goedkoop tot mega-duur. Veel projecten heb ik alleen gedaan, andere samen met een designer en de "grote vissen" heb ik eigenlijk allemaal gedaan in dienst van een werkgever en als onderdeel van een team dat varieert van 2 tot 20 personen met alles erop en eraan.

Vaak, niet altijd, zijn het de kleinere projecten waar je zo persoonlijk bij betrokken raakt en die projecten volg je dan zo nu en dan nog eens op; al is het maar om te zien of je site er nog staat of inmiddels is vervangen door een flashy en hippe 'web 2.0' versie. Ergens in '99 begon ik met opleveren van sites en sindsdien heb ik de smaak te pakken; hoewel ik van huis uit desktop applicaties maak (en nog steeds primair doe) zijn websites altijd een leuke afwisseling geweest. Het zijn vooral de oudere projecten waar je zo nu en dan op terug kijkt en denkt... hoe heb ik dat durven opleveren. Maar het waren dan ook andere tijden met in die tijd nog voornamelijk IE4, IE5 en NS4 als belangrijkste spelers op de markt. Semantiek had nog niemand van gehoord, laat staan SEO of het o-zo-hippe AJAX.

Toch blijven die projecten allemaal een beetje een 'kindje' van me. Ik zie soms met weemoed hoe ze ten onder gaan door eeuwig gerommel van onkundige 'webmasters' of zelfs soms helemaal verdwijnen en dat doet dan soms toch best wel een beetje zeer. Dat is misschien niet echt een zakelijke instelling, en je wéét dat het er ooit van komt, maar zo voelt het gewoon. Op het moment dat je een project los laat, of moet laten, omdat het "klaar" is of niet meer 'rendabel' om er nog onderhoud aan te verrichten of om welke andere reden dan ook is het vergelijkbaar met je 'kindje' dat uit huis gaat. Je kunt alleen maar hopen dat de opvoeding die je de webmasters en je site hebt gegeven stand houden in de harde wereld en dat het project de vogelvlucht neemt waar iedereen tijdens de constructie zo op hoopt. Zeker de projecten waar bloed, zweet en tranen in zijn gestoken maar waar vooral vaak met liefde aan is gewerkt (dat is nerd-speak voor 'met plezier en veel zorg') blijken het vaak wel te redden en het is niet meer dan logisch dat de zoveelste 'visitekaartje op het web'-site geen duizenden bezoekers trekt; ook al hoopt meneer de visboer daar natuurlijk wel op.

Ik ben afgelopen juni bij mijn vorige werkgever, na een heel fijne periode van 2,5 jaar opgestapt. Toen ik er begon waren we met z'n vieren; de twee heren directeuren, een dame voor de administratie en ondergetekende als systeembeheerder, applicatie- en web developer. In de relatief korte tijd die ik er gewerkt heb heeft het bedrijf net als de website en software die ik daar ontwikkeld heb een enorme groei doorgemaakt; op het moment dat ik vertrok werkten er 20+ personen en werd er een behoorlijke omzet gedraaid op jaarbasis en alle grafieken vertoonden enkel en alleen maar behoorlijk stijl stijgende lijnen. Ik ben vertrokken omdat ik weer andere dingen wilde gaan doen en me wilde gaan richten op andere zaken, maar de website en vooral ook de mensen daar zijn me toch altijd wel na aan het hart gebleven. Ik kom er dan ook graag nog zo nu en dan op de koffie en het contact is nog altijd goed en leuk.

Afgelopen donderdag was de uitroeping van de Deloitte Fast 50, "een jaarlijks terugkerende verkiezing van de 50 snelstgroeiende technologiebedrijven in Nederland". En mijn oud-werkgever was daarvoor ook uitgenodigd. Er was goede hoop op een plek in de top 3 en zoals ik vanmiddag mocht vernemen hebben ze dan ook een heel verdiende tweede plaats gehaald . Dit 'kindje' heeft het dus uitzonderlijk goed gedaan en, hoewel een belangrijke rol in het geheel, had dit natuurlijk niet zo'n succes geweest zonder een fantastisch bedrijf met erg kundige en gedreven mensen erachter. Ik wil Erwin en Maikel dan ook van harte feliciteren met hun welverdiende prijs! Gefeliciteerd jongens! Natuurlijk ook felicitaties aan de rest achter de MyMicro Group. Een applausje voor jezelf!

Met een beetje geluk sta ik daar over een paar jaar ook met mijn compagnon maar don't hold your breath